1. cemre

cemre ilkönce havaya düşer

sevgin gibi ısıtmaya başlar beni

çata gelir beklenmedik

tıpkı senin gibi

dışarısı hala zemheri soğuk

içerisi sıcak sıcak sıcacık

dersin yüreğin

öyle hayat dolu

ha doldu ha dolacak

her hücresi cemre cemre

ha oldu ha olacak

her yanın cemre cemre

2. cemre

sonra suya düşer cemre

su öylesine serin su öylesine derin

asıl derin olan senin yüreğin

sonsuz mutluluklar orada

sınırsız sevgi orada

acı keder hep ne varsa

istif istif arada

duygu dolu gözlerinden belli

bir hücreden çıkan

koca bir ben sığdırılmış

bin hücreye

düşerek cemre cemre

3. cemre

toprağa düşer cemre

müjdeleyip hayat dolu baharı

düşer düşüncelerine düşlerine girerek

doldurur yüreğini sevgiyle usulca

bir ateş vurur bedenden dışa doğru

yansıtıp duyguları sevgi yayarak

ömrünün baharında

bahçelerde gül goncasından farksız

dimdik durup yükseklerden bir yerden

gözlerin bakar hep cemre cemre

her nereye düşerse

düşer de yakar cemre cemre