Osman Kaan’ın çok sevdiği Deniz ağabeyi vardır. O, Üskübe her geldiğinde, onlara gitmeyi sabırsızlıkla bekler. Onunsa  Üsküp ziyareti hep yaz mevsimine denk gelir. Deniz ağabeylerinin evleri bahçeli olduğundan, bahçedeki koşturmacalar Osman Kaan’ı bir o kadar oraya gitme konusunda coştururdu. Bir de okullar yazın tatil olduğundan, Deniz ağabeyinin serbest olması, onun ekmeğine yağla bal sürmüş gibi olur. Gel keyfim gel… Oyna da oyna… 

Sonra Deniz’in bisikleti var. Beraber bisikleti kullanmaya can atar Osman Kaan.
Denizin trotineti de var. Buluştuklarında trotineti beraber kullanır onlar.
Odası oyuncak dolu olan Deniz, kardeşi Osman Kaan’a çekinmeden oyuncaklarını verir.
Onun bir sürü topu var. Mahalle çocuklarıyla bir araya gelip, Deniz ve Osman Kaan doyasıya top oynarlar her yaz tatili görüşme fırsatı bulduklarında.

Sözün kısası onların aralarında anlaşamayacakları bir şey yok. Senede bir kez görüşmelerine rağmen birbirlerini çok severler onlar.

Osman Kaan bir yaz Üskübe gelemedi. Annesi ve babasıyla denize gitmişlerdi. O, ilk sefer deniz görüyordu canlı canlı. Daha önce denizi televizyonlarda, fotograflarda görmüştü ama, denizi olduğu gibi görmek başka bir şeydi Osman Kaan için. Başka bir yaşantıdır. Ne kadar da çok su vardı denizde…  O, bu kadar suyu ilk sefer görüyordu. Suyu bol denizde iyi bir tatil yapmışlardı o yıl annesi ve babasıyla.

Bir yıl sonra tekrar Üskübe geldiğinde Deniz ağabeyine gitmek istedi. Ama düşündü taşındı, bir türlü onun adını hatırlayamıyordu.

-  Anne hadi ağabeyime gidelim,- dedi.

-  Senin ağabeylerin çok, hangisine gitmek istiyorsun,- diye sordu annesi

-  Hani bisikleti vardı ya!

-  Kimin bisikleti yok sanki,- dedi babası.,

-  Şey ya, trotineti de vardı!

-  Senin arkadaşlarının hepsinde trotinet var yavrum,- dedi dedesi.

-  Bir oda dolusu oyuncakları olanı kastediyorum!

-  Sen de şimdi yaptın! Hangi arkadaşında oyuncak az, -  dedi anneannesi.

-  Dayı ya, sen yardımcı ol bana. Bir sürü topu vardı onun. Beraber oynuyorduk!

-  Hadi sen de Osman Kaan! Mahallede çocukların hepsinde  top var.

- Hata bende… Bir sefer Üskübe gelemedim ve en çok sevdiğim ağabeyimin adını unuttum. Unutmamalıydım… Evet, unutmamalıydım!

Osman Kaan kafasını yormaya başladı. Düşündü, taşındı… Bir süre sonra yerinden sıçrayıp, sevinçli sevinçli seslendi:

- Buldum, buldum. Hadi Su ağabeye gidelim!

Anlaşılan Osman Kaan, denizle suyu karıştırmıştı. Ama orada bulunanlar Osman Kaan’ın Deniz ağabeyine gitmeyi istediğini anlamıştı.